هنگامی که افراد فقط روی قطر لوله تمرکز می کنند، به راحتی می توان از جزئیات انتهای لوله چشم پوشی کرد. در واقع، انتهای لوله می تواند تصمیم بگیرد که تیم سایت با چه سرعتی می تواند خط را نصب کند. یک انتهای ساده ممکن است برای جوشکاری یا برای پردازش بعدی مناسب باشد. انتهای اریب باعث صرفه جویی در زمان در زمان برنامه ریزی برای جوشکاری می شود. یک انتهای شیاردار اغلب با یک گیره استفاده می شود، بنابراین عمق و عرض شیار باید با کوپلینگ مطابقت داشته باشد.
انتهای رزوه ای برای اندازه های کوچک معمول است، اما نخ باید در هنگام حمل و نقل محافظت شود. برای لوله های پوشش داده شده، ناحیه انتهایی نیاز به توجه بیشتری دارد زیرا برش یا رزوه کاری ممکن است فولاد را در معرض دید قرار دهد. ممکن است پس از پردازش نیاز به پوشش تعمیر یا آب بندی انتهایی باشد. هنگامی که سفارش داده می شود، نقشه باید نوع انتهایی، تحمل طول و اینکه آیا کلاهک انتهایی مورد نیاز است را نشان دهد. این جزئیات تزئینی نیستند. آنها به کاهش تاخیرها، جلوگیری از اتصالات اشتباه کمک می کنند و کار نصب را به برنامه برنامه ریزی شده نزدیک تر می کنند.
